May 022013
 

คําบุพบท,คําบุพบทภาษาอังกฤษ,คําบุพบทบอกสถานที่,preposition คําบุพบท,บุพบทบอกสถานที่,หน้าที่ของคำบุพบท,แบบฝึกหัดคําบุพบท,ความหมายของคําบุพบท,คําสันธาน,คําบุพบทภาษาอังกฤษ,คําบุพบท preposition,คําอุทาน,คํากริยา,คําสรรพนาม,คํานาม,คําเชื่อม

คําบุพบท เป็นอีกบทเรียนนึง ที่นักเรียน นักศึกษาควรที่จะเรียนรู้ความหมาย และวิธีการใช้เอาไว้ เพราะว่าเราต้องได้ใช้ในห้องเรียน หรือในการสอบแน่นอน ดังนั้น เรามาดูการใช้คําบุพบท ที่ถูกต้องกันดีกว่า…

คําบุพบท,คําบุพบทภาษาอังกฤษ,คําบุพบทบอกสถานที่,preposition คําบุพบท,บุพบทบอกสถานที่,หน้าที่ของคำบุพบท,แบบฝึกหัดคําบุพบท,ความหมายของคําบุพบท,คําสันธาน,คําบุพบทภาษาอังกฤษ,คําบุพบท preposition,คําอุทาน,คํากริยา,คําสรรพนาม,คํานาม,คําเชื่อม

 

คําบุพบท

คําบุพบท ความหมาย

คำบุพบท หรือบางตำราเค้าก็เรียกว่า คำบุรพบท คือคำที่ใช้นำหน้าคำนาม คำสรรพนาม คำกริยา หรือคำวิเศษณ์ เพื่อที่จะบอกสถานภาพของคำเหล่านั้น หรือเพื่อแสดงความสัมพันธ์ หรือเชื่อมระหว่างคำหรือประโยคนั่นเอง เช่น ใน แก่ จน ของ ด้วย

คำบุพบท(ภาษาอังกฤษเรียกว่า preposition)มีชื่อเรียกหลายชื่อ แล้วแต่ว่าจะเป็นภาษาอะไร แต่เค้าจะเรียกกันตามตำแหน่งการวาง เช่น คำปัจฉิมบท (postposition) เนื่องจากวางไว้หลังคำที่ต้องการบอกสถานภาพ, คำอันตรบท (interposition) เนื่องจากถูกแทรกไว้ระหว่างกลางกลุ่มคำ (Melis 2003), ambiposition เป็นคำที่สามารถวางไว้หน้าหรือหลังคำที่ต้องการก็ได้ (Reindl 2001, Libert 2006), circumposition เป็นคำที่มีสองส่วน วางล้อมรอบหน้าและหลังคำที่ต้องการ เป็นต้น โดยนัยทั่วไป ทั้งหมสามารถเรียกรวมกันว่า adposition

ประเภทของคำบุพบท

คำบุพบทมี 2 ประเภทหลักได้แก่

คำบุพบทที่ไม่ต้องเชื่อมกับคำอื่น เป็นคำร้องเรียก ส่วนมากจะอยู่ต้นประโยค เช่น ดูกร ดูก่อน ดูข้า ข้าแต่ พบได้ในบทประพันธ์ ปัจจุบันไม่ค่อยนิยมใช้
คำบุพบทที่ต้องเชื่อมกับคำอื่น เพื่อบ่งบอกความสัมพันธ์ระหว่างคำ แบ่งย่อยได้หลายชนิด อาทิ
นำหน้ากรรมในประโยค ใช้คำว่า ซึ่ง เพื่อให้ประโยคเกิดความไพเราะ เช่น ผู้ประพฤติดีย่อมถึงซึ่งความเจริญ คำบุพบทชนิดนี้ไม่ค่อยนิยมใช้
บอกความเป็นเจ้าของ ใช้คำว่า ของ แห่ง ใน เช่น บ้านของฉัน พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 5
บอกความเป็นเครื่องใช้หรือความเกี่ยวข้อง ใช้คำว่า กับ ทั้ง ด้วย โดย ตาม ทาง เช่น เขาทำงานด้วยตัวเขาเอง
บอกการให้หรือการรับ ใช้คำว่า แก่ แด่ แต่ ต่อ สำหรับ เพื่อ เช่น พ่อให้รางวัลแก่ฉัน เขายอมไปเพื่อพ่อแม่
บอกเวลา ใช้คำว่า ตั้งแต่ แต่ เมื่อ ใน กระทั่ง จนกระทั่ง จนถึง จน ก่อน หลัง ฯลฯ เช่น เขามาทำงานตั้งแต่เช้า
บอกตำแหน่งหรือสถานที่ ใช้คำว่า ณ ที่ จาก ถึง สู่ เหนือ ใต้ ใน นอก บน ล่าง ซ้าย ขวา ข้าง ขอบ ชิด ริม ฯลฯ เขากลับมาจากลอนดอน หนังสือวางอยู่บนโต๊ะ
บอกการเปรียบเทียบ ใช้คำว่า เท่า เท่ากับ กว่า เช่น เขารวยกว่าฉัน
บอกการประมาณหรือการคาดคะเน ใช้คำว่า รวม สัก เกือบ แทบ พอ หมด สิ้น ทั้งหมด ทั้งสิ้น ทั้ง ตลอด ฯลฯ ฉันไปโรงเรียนเกือบไม่ทัน

 

ข้อสังเกตของคำบุพบท

คำบุพบทสามารถละไว้โดยเป็นที่เข้าใจหรือด้วยความคุ้นเคย เช่น แม่ให้เงิน[แก่]ลูก พ่อ[ของ]ฉันเป็นนักดนตรี
บางครั้งคำบุพบทก็คล้ายคำวิเศษณ์ แต่ต่างกันตรงที่ คำบุพบทวางไว้หน้าคำ ส่วนคำวิเศษณ์ทำหน้าที่ขยายอยู่หลังคำ

ตำแหน่งของคำบุพบท ตำแหน่งของคำบุพบท เป็นคำที่ใช้นำหน้าคำอื่นหรือประโยค เพื่อให้รู้ว่าคำ หรือประโยคที่อยู่หลังคำบุพบท มีความสัมพันธ์กับคำหรือประโยคข้างหน้า ดังนั้นคำบุพบทจะอยู่หน้าคำต่างๆ ดังนี้

♣นำหน้าคำนาม
เช่น
เขาเขียนจดหมายด้วยปากกา
เขาอยู่ที่บ้านของฉัน

♣นำหน้าคำสรรพนาม
เช่น
เขาอยู่กับฉันตลอดเวลา
เขาพูดกับท่านเมื่อคืนนี้แล้ว

♣นำหน้าคำกริยา
เช่น
เขาเห็นแก่กิน
โต๊ะตัวนี้จัดสำหรับอภิปรายคืนนี้

♣นำหน้าคำวิเศษณ์
เช่น
เขาวิ่งมาโดยเร็ว
เธอกล่าวโดยซื่อ

คําบุพบท

Cre :
th.wikipedia.org/wiki
http://studentwork.srp.ac.th

 

Comments

comments

Sorry, the comment form is closed at this time.